|
 O Sokobanji, kao naselju, postoje tragovi još iz doba neolita. Bili su
ovde i Rimljani, a 1398. godine u Sokobanju su stigli i Turci. Banju
pominje još Konstantin Filosof u biografiji despota Stefana Lazarevića,
a opisivali su je i Evlija Čelebija, turski geograf Hadži Kalfa, Vuk
Karadžić, Feliks Kanic...
 Početkom XX veka bogatiji trgovci i mehandžije grade luksuznije vile
zasvoj boravak ali i za smeštaj banjskih gostiju. Banja postaje
privlačna za boeme ali i za intelektualnu elitu tadašnje Srbije. To
interesovanje traje sve do početka Drugog svetskog rata. Političari,
književnici, naučnici svetskog glasa i ugleda kakvi su bili Josif
Pančić, Emilijan Josimović, Jovan Cvijić, Dragoljub Jovanović kao i
prvaci pozorišne umetnosti poput Milivoja Živanovića, Žanke Stokić i
drugi, postaju stalni gosti Sokobanje.
 Pored hotelskih kapaciteta grade se privredni objekti i razvija drumski
saobraćaj. Sa Sokobanjom se povezuju sva seoska naselja savremenim
putevima. Čista i zdrava sredina doprinosi da se svi proizvodi iz
seoskih domaćinstava lako prodaju na pijaci. Tu pre svega spadaju
čuveni sokobanjski sir i rtanjsko jagnje.
I poslednja ratna razaranja nisu pogodila Sokobanju. Sokobanja je bila
i ostala oaza ekoloških odredišta u Srbiji. Kao prva ekološka opština
postaje uzor drugim sredinama kako očuvati životnu sredinu u najširem
smislu.
|
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)